Коли карпаторусинська активістка Ґабріелла Дерепа пудняла в межинародных структурах тему ничіня природы Пудкарпатя и удсутность вызнаня корінного карпаторусинського народа, многі чекали цивилізованої дискузії. Місто того ся появила публикація Олены Мудрої, переповнена ярлыками, домыслами, інкримінаціями «сепаратизма» й фантазіями за «російську аґентуру».
Author: Anonymous
Послідны рокы еколоґічна цілосность Пудкарпатя ся наражує серйозным выпровбованьом. Переміщіня промысла, спонтанноє й часто непрозороє інвестованя, масштабна урбанізація окремых дарабу, незаконні застройкы у еколоґічно чутливых зонах приводят до деґрадації ландшафта й порушіня звычных способу ґаздованя. Пуд сесі процесы чим дале май часто пудлажувут економічні інтересы извон, а місні громады трафлявут у ситуації, коли їх роль – пасивный позирач перемін, ініціованых хоть кым, лем не нима самыма.
У тот час, коли Україна стойит на порозі Європийської Унії, оприділявучи свою будучность, переписувучи законы и переосмыслювучи приорітеты, русинськый рух у Пудкарпатьови пудкреслено сокотит мовчаня. Сесе мовчаня не просто чудує; уно небезпечноє. Закі Київ и Брӱсел на фоні російської аґрисії формувут нову ґеополітичну мапу Європы, орґанізації, претендувучи на роль заступнику корінного карпаторусинського народа Пудкарпатя, впали в летарґію, не пропонувучи цілісної візії, скоординованых дій тай осмысленої защиты прав карпатськых русину.
Кой єврокомісар по вопросам розширіня ЄУ Марта Кос заявила плыном свого візита в Ужгород, же Україна «выповнила свою домашню роботу» по звіданьох націоналных меншин, уна представила сяку дипломатичну картину: штат, гибы, удповідат європийськым стандартам інклузивности й културного честованя. Но за сима словами ся пряче намного май сурова реалность, котра оголює як повирьхность розуміня Брӱселом, так и неспиравучоє ся ничіня корінного народа Пудкарпатя – карпатськых русину.
Векшині русинського населіня часто розказувут історію за епоху одроджіня, котра має читавый успіх, и за коммюніті тай інстітуты, што ся продовжувут розширьовати. Активішты, у свою очерідь, розумівут сесі речі тай бисідувут за них тай їхні невдачі май широко. Світовый конґрес Русинув, не позеравучи на його общу репутацію, не є тым інштітутом, што знавут часто хвалити. Штось из ним бізувно пушло не так (авадь, може, не пушло, айбо за йсе буде май дале), айбо за вто, ож што ипен, рідко ся приказує. Гикой спередслово до май великой статі, у котруй ся бисідує за головні проблемы Конґреса, публикуєме курті статі за його недавні закрокы из їх аналізом.
7. марця 2007. года Закарпатська обласна рада прияла важноє рішіня вызнати русинув націоналнов меншинов у границьох реґіона. Сімдесят […]
Єден из первых проявув українізації на території Пудкарпатя новов незалежнов українськов державов є антирусинськый план, приятый Кабінетом Мінструв Україны у 1996. році.
У што вірят наші нынішні лідеры, што вни думавут за одроджіня послідньых 30 рокув? Што щи май важно — якый має быти, подля їхнього назора, наш путь уперед? Нашоє четвертоє інтервю: молодый русинськый активішта Юрко Капац, основатель Русинського портала, член Світовой Рады Русинув од Чеськой Республікы.
Хоть и ситуація пудла, єдиный пудход ид кодифікації пудкарпатського варіанта русинського языка потребный про його всокочіня тай розвуй. У сюй статі роззираєме хыбы и предлагаєме крокы вперед у процесови кодифікації.
У што вірят наші нынішні лідеры, што вни думавут за одроджіня послідньых 30 рокув? Што щи май важно — якый має быти, подля їхнього назора, наш путь уперед? Нашоє третьоє інтервю: отець Дмитрій Сидор, православный сященик, голова общества Кирила и Мефодія.
Од зачатку російськой воєнной аґресії в Україні ся зачав процес процес дерусифікації й декомунізації, котрый, ясноє діло дотулив ся […]
Ґлобалізація – тяжкоє и часто протиречивоє явліня. Хоть она має свої позитивні бокы, но май несе неґативный уплыв […]
Русинська література, што ся глубоко укорінила у културноє коріня карпатськых русинув, є главным хранительом рудного языка, довгый час […]
Хоть силы ґлобалізації отворявут двері про нові возможности и май широкого културного обміна, они такой чинят серіозні проблемы про всокоченя унікальной індентичности и наслідства русинув, котрі ся приумножавут дестабілізувучыма выслідками войны.
Лишені елементарного вызнаня свого єствованя, русины стрічавут ся из тяжков борьбов за всокоченя свого културного наслідства.
На зачаткови повномасштабной войны ся виділо, же русинському двиганьови прийде конець. Усі факторы были проти русинув Пудкарпатя. Можеме […]
Кой мы споминаєме Духновича, часто говориме за нього лише позитивно. Даже булше – фактично ідеалізуєме го.
У сюй публикації хочеме проаналізовати роботу фунґувучых Пудкарпатськых русинськых орґанізацій, указати на їх хыбы и попробовати найти рішеня.
